ShowYouSpeed

สอนเด็กประถมเล่นรถบังคับ กติกาความปลอดภัยที่ผู้ใหญ่ต้องอยู่ด้วย

สอนเด็กประถมเล่นรถบังคับ กติกาความปลอดภัยที่ผู้ใหญ่ต้องอยู่ด้วย
ที่มา: Wikimedia Commons

สำหรับเด็กคนหนึ่ง รีโมทในมือคือพลังวิเศษ ทันทีที่นิ้วแตะไกคันเร่ง สิ่งเดียวที่อยากทำคือบีบให้สุดแล้วดูรถพุ่งออกไป ไม่สนว่าข้างหน้าเป็นกำแพง ขาโต๊ะ หรือเท้าของใคร ความตื่นเต้นแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา และเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีด้วย ถ้าผู้ใหญ่ช่วยวางกรอบให้ตั้งแต่วันแรก

กติกาสำหรับเด็กไม่ควรยาวเป็นหน้า ยิ่งสั้นและเห็นภาพยิ่งจำได้ ด้านล่างคือชุดที่ใช้ได้กับรถบังคับเกือบทุกแบบ ตั้งแต่ของเล่นในบ้านไปจนถึงรถที่แรงขึ้นมาหน่อย

กติกาข้อสั้นๆ ที่ต้องจำให้ได้

  1. ขับในพื้นที่ที่ตกลงกันไว้เท่านั้น ผู้ใหญ่ชี้ให้เห็นขอบเขตชัดๆ เช่น “ตั้งแต่ประตูถึงต้นมะม่วง” หรือวางรองเท้าเป็นมุมสนาม เด็กจะเข้าใจง่ายกว่าคำว่า “อย่าไปไกล”
  2. ไม่ขับเข้าหาคน และไม่ขับใกล้ถนน ถ้ามีคนเดินผ่านหรือสัตว์เลี้ยงเข้ามา ให้ปล่อยคันเร่งแล้วหยุดทันที ส่วนถนนและที่จอดรถยนต์คือเขตห้ามเด็ดขาด
  3. แบตเป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่ การชาร์จ การถอด และการเสียบแบต ผู้ใหญ่ทำเองเสมอ เด็กช่วยถือรถได้ แต่ไม่จับเครื่องชาร์จ
  4. จะจับล้อหรือเฟือง ต้องถอดแบตก่อน บอกเด็กว่ารถที่ยังมีแบตอยู่อาจหมุนล้อขึ้นมาเองได้ทุกเมื่อ นิ้วเล็กๆ ไม่ควรอยู่ใกล้ล้อหรือเฟืองที่กำลังหมุน
  5. รถคว่ำหรือติด ให้บอกผู้ใหญ่ ไม่วิ่งไปเก็บเองถ้ารถไปติดอยู่ใกล้ถนน บนหลังคา หรือในที่ที่เข้าไปยาก
  6. เล่นเสร็จช่วยกันเก็บ เช็ดรถ เก็บรีโมท และนับชิ้นส่วนกลับใส่กล่อง ให้เป็นส่วนหนึ่งของการเล่น ไม่ใช่งานบ้านที่ถูกสั่ง

ถ้าที่บ้านยังไม่มีพื้นที่ที่ชัดเจน ลองสร้างทางวิ่งจากลังกระดาษและของเหลือใช้กับลูก ซึ่งทำให้ขอบเขตชัดขึ้นในตัว และเด็กยังภูมิใจที่ได้ช่วยสร้างสนามเอง

ผู้ใหญ่ทำหน้าที่อะไร

หน้าที่แรกและสำคัญที่สุดคืออยู่ด้วยตลอดเวลาที่เล่น ไม่ใช่เปิดให้เล่นแล้วเดินเข้าบ้าน เด็กวัยนี้ยังกะระยะและความเร็วได้ไม่แม่น และเมื่อตื่นเต้นมักลืมกติกาที่เพิ่งตกลงกันไป

ถ้าวันไหนญาติมารวมกันหลายครอบครัว และเด็กหลายคนอยากเล่นพร้อมกัน แนวทางจัดการแข่งเล็กๆ ในลานบ้านให้ทุกวัยเล่นได้จะช่วยวางลำดับและพื้นที่ไม่ให้วุ่นวาย ส่วนถ้าพาเด็กไปเล่นต่างจังหวัด เรื่องที่ผู้ใหญ่มักลืมคิดคือการเลือกเสื้อผ้าเด็กประถมให้พอกับอากาศเวลาพาไปเที่ยวน่าน เพราะกลางแจ้งกับในบ้านต่างกันมาก

เมื่อเด็กแพ้หรือรถพัง

สองเรื่องนี้เกิดขึ้นแน่นอน และเป็นโอกาสสอนมากกว่าที่คิด

เมื่อแพ้ เด็กหลายคนร้องไห้หรือโยนรีโมททิ้งเมื่อวิ่งแพ้พี่หรือเพื่อน ผู้ใหญ่ไม่ต้องรีบบอกว่า “ไม่เป็นไร” แต่ให้รับรู้ความรู้สึกก่อน แล้วชวนดูว่ารอบหน้าอยากลองทำอะไรต่าง เช่น เลี้ยวช้าลงตรงโค้งที่ชนบ่อย การแข่งกับตัวเองในรอบที่แล้วมักสนุกกว่าการแข่งกับคนที่ขับมานานกว่า

เมื่อรถพัง อย่าซ่อมให้เงียบๆ แล้วคืนให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชวนเด็กมานั่งดูด้วยว่าชิ้นไหนหัก และทำไมถึงหัก ถ้าซ่อมได้ให้เด็กช่วยถือไขควงหรือส่งน็อต ถ้าซ่อมไม่ได้ก็บอกตรงๆ การได้เห็นว่ารถก็พังได้และต้องดูแล ทำให้เด็กเล่นอย่างระวังขึ้นเองในครั้งต่อไป

ใครที่สงสัยว่ารถของเล่นแบบเร็วกับรถสำหรับผู้ใหญ่ต่างกันแค่ไหน ลองอ่านภาพรวมของรถแข่งความเร็วสูงที่ทั้งเด็กและผู้ใหญ่เล่นได้ แต่ไม่ว่าจะเป็นรถแบบไหน ผู้ใหญ่ยังต้องอยู่ข้างๆ เสมอ

หลังเล่นกันไปสักสองสามครั้ง ลองสังเกตดูเงียบๆ ว่าลูกทำตามกติกาข้อไหนได้เองแล้ว โดยที่คุณยังไม่ทันเอ่ยปากเตือน?