ShowYouSpeed

เริ่มเล่นรถดริฟต์บังคับ พื้น ยาง และการคุมพวงมาลัยที่ต่างจากรถวิ่ง

เริ่มเล่นรถดริฟต์บังคับ พื้น ยาง และการคุมพวงมาลัยที่ต่างจากรถวิ่ง
ที่มา: Wikimedia Commons

ถ้าคุณเคยขับรถบังคับแบบเน้นความเร็ว สิ่งที่ฝึกมาตลอดคือทำให้ล้อเกาะพื้นมากที่สุด เข้าโค้งให้ไว ออกโค้งให้แรง และพยายามไม่ให้ท้ายรถหลุด รถดริฟต์กลับด้านทั้งหมด เป้าหมายคือ ตั้งใจให้ท้ายรถไถลออกไปข้างๆ แล้วประคองให้รถเลื้อยผ่านโค้งไปทั้งที่ตัวรถเอียงเป็นมุม ความสนุกไม่ได้อยู่ที่ใครถึงก่อน แต่อยู่ที่ใครคุมสไลด์ได้นิ่งและสวยกว่า

นั่นทำให้การเริ่มต้นต่างจากรถวิ่งพอสมควร ทั้งเรื่องพื้นที่ ยาง และวิธีใช้นิ้ว

พื้นเรียบสำคัญกว่าพื้นที่กว้าง

รถดริฟต์ชอบพื้นเรียบและลื่นพอประมาณ เช่น ปูนขัดมัน กระเบื้อง พื้นไม้เคลือบ หรือพื้นยางสังเคราะห์ที่ทำมาสำหรับดริฟต์โดยเฉพาะ พื้นยางมะตอยหยาบหรือลานที่มีกรวดจะทำให้ยางกระตุกและกินยางเร็ว ส่วนพื้นพรมหรือหญ้าแทบใช้ไม่ได้เลย

ข้อดีคือไม่ต้องใช้พื้นที่ใหญ่ ห้องโถงว่างๆ หรือลานจอดรถในอาคารช่วงที่ไม่มีคนใช้ ก็พอให้ฝึกวงกลมได้แล้ว ขอแค่เจ้าของสถานที่อนุญาต และพื้นสะอาด ไม่มีทรายหรือฝุ่นหนา เพราะเศษเล็กๆ บนพื้นทำให้การไถลไม่สม่ำเสมอ

ยางแข็งที่ตั้งใจให้ลื่น

ยางรถวิ่งปกติออกแบบมาให้เกาะ ยางดริฟต์เป็นยางเนื้อแข็งผิวเรียบที่ตั้งใจให้ลื่นไถล บางแบบเป็นพลาสติกแข็งทั้งเส้น ความแข็งของยางแต่ละรุ่นเหมาะกับพื้นต่างชนิดกัน พื้นที่ลื่นมากอาจต้องใช้ยางที่เกาะขึ้นมาหน่อย พื้นที่หนืดก็ต้องใช้ยางที่แข็งขึ้น หลักคิดเรื่องการจับคู่ยางกับพื้นคล้ายกับที่อธิบายไว้ในบทเลือกยางตามพื้นผิวสนาม แต่โจทย์ของดริฟต์คือหาความลื่นที่พอดีแทนการเกาะสูงสุด

นอกจากยาง มุมล้อก็มีผลมาก รถดริฟต์หลายคันตั้งให้ล้อหน้าหักเลี้ยวได้กว้างกว่ารถวิ่งปกติ และปรับมุมแคมเบอร์ให้ยางสัมผัสพื้นดีขึ้นตอนรถเอียง ใครอยากเข้าใจว่าการปรับแต่ละมุมให้ผลอย่างไร ลองอ่านพื้นฐานการตั้งมุมล้อและความสูงใต้ท้องประกอบ

ตัวช่วยเลี้ยว: เพื่อนของมือใหม่

รถดริฟต์สมัยนี้จำนวนมากติดอุปกรณ์ช่วยเลี้ยวที่เรียกกันว่าไจโร หน้าที่ของมันคือรับรู้ว่าท้ายรถกำลังหมุนออก แล้วช่วยหักพวงมาลัยสวนให้อัตโนมัติอย่างรวดเร็ว ทำให้รถไม่หมุนเป็นลูกข่างง่ายๆ

สำหรับมือใหม่ ไจโรช่วยให้ฝึกได้สนุกขึ้นมาก เพราะรถจะยอมไถลแต่ไม่หมุนทิ้งทุกครั้งที่เร่ง ไจโรส่วนใหญ่ปรับความแรงในการช่วยได้ เริ่มจากตั้งให้ช่วยมากไว้ก่อน แล้วค่อยลดลงเมื่อมือเริ่มคุ้น วิธีตั้งค่าละเอียดของแต่ละตัวต่างกัน ให้ดูจากคู่มือของอุปกรณ์นั้น

หลักการคุมที่ต้องฝึกมีสองอย่าง คือ คันเร่งเป็นตัวกำหนดว่าท้ายจะไถลออกมากแค่ไหน และ พวงมาลัยต้องหักสวนทางกับโค้ง เพื่อประคองไม่ให้รถหมุน มือใหม่มักกดคันเร่งแรงแล้วปล่อยกะทันหัน ทำให้รถสะบัดไปมา การนวดคันเร่งให้นิ่งคือทักษะที่ใช้เวลานานที่สุด

แบบฝึกแรก: วงกลมรอบกรวยเดียว

วางกรวยหรือขวดน้ำไว้หนึ่งอันกลางพื้นที่ แล้วฝึกตามนี้

  1. ขับวนรอบกรวยช้าๆ แบบไม่ไถลก่อน ให้รู้ระยะ
  2. เพิ่มคันเร่งทีละน้อยจนท้ายเริ่มออก แล้วหักพวงมาลัยสวนเล็กน้อย
  3. พยายามรักษาวงให้ห่างจากกรวยเท่าเดิมตลอดรอบ
  4. ฝึกให้ได้ทั้งวนซ้ายและวนขวา เพราะมือมักถนัดข้างเดียว

พอวงกลมนิ่งแล้ว ลองวางกรวยสองอันแล้ววิ่งเป็นเลขแปด ซึ่งบังคับให้ต้องเปลี่ยนทิศการไถลกลางทาง แบบฝึกวางกรวยในลานจอดรถเพื่อฝึกเข้าโค้งก็ดัดแปลงมาใช้ได้ เพียงเปลี่ยนเป้าหมายจากความเร็วเป็นความนิ่งของมุมรถ

เมื่อไปดริฟต์เป็นกลุ่ม มีมารยาทง่ายๆ คือ วิ่งตามทิศเดียวกับทุกคน ถ้ารถหมุนกลางทางให้รีบออกจากไลน์ อย่าพุ่งเข้าใกล้รถคันหน้าจนชน และให้คนที่ฝึกใหม่ได้มีช่วงวิ่งเองบ้าง ถ้าสนามที่อยากไปลองอยู่ต่างจังหวัด ก็อาจชวนคนที่บ้านไปด้วยแล้วต่อเป็นทริปเที่ยวชลบุรีแบบค้างคืนเดียว ให้คนที่ตามไปได้เพลินด้วย

ถาม-ตอบสั้นๆ

เอารถวิ่งธรรมดามาดริฟต์ได้ไหม

ได้ในระดับหนึ่ง แค่เปลี่ยนเป็นยางดริฟต์ก็ไถลได้แล้ว แต่รถที่สร้างมาสำหรับดริฟต์จะคุมง่ายกว่า เพราะมุมเลี้ยวกว้างกว่าและการกระจายน้ำหนักต่างกัน ลองเริ่มจากรถที่มีก่อนเพื่อดูว่าชอบแนวนี้จริงไหม

ดริฟต์ทำให้รถสึกเร็วกว่าการวิ่งปกติไหม

ยางดริฟต์เนื้อแข็งสึกช้ากว่าที่หลายคนคาด แต่ชุดเฟืองและมอเตอร์ก็ยังทำงานหนักตอนเร่งรอบสูง ให้คอยตรวจความร้อนและพักรถเป็นระยะเหมือนรถประเภทอื่น

ควรเริ่มฝึกนานแค่ไหนถึงจะดริฟต์ได้

ไม่มีคำตอบตายตัว บางคนวนวงกลมได้นิ่งในไม่กี่วัน บางคนต้องฝึกหลายสัปดาห์ สิ่งที่ช่วยได้มากคือฝึกสั้นๆ แต่บ่อย มากกว่าฝึกยาวทีเดียวนานๆ

ลองเดินดูรอบบ้านตอนนี้เลย มีพื้นเรียบตรงไหนบ้างที่ว่างพอให้วางกรวยหนึ่งอันแล้ววนรอบได้?